نگاهی سه بعدی به فوبوس

 کاوشگر مدارگرد اکتشافی مریخ با گرفتن دو تصویر با فاصله‌ی زمانی ده دقیقه از فوبوس، قمر مریخ، و ترکیب آن دو با یکدیگر موفق به تهیه‌ی تصویری سه بعدی از این قمر شده است.

مریخ دو قمر کوچک دارد. فوبوس قمر داخلی‌تر به قطر 22 کیلومتر و «دیموس» (Deimos) قمر کوچک‌تر به قطر 12 کیلومتر است. فوبوس برای دانشمدان جالب‌تر است چون احتمالا یخ آب و مواد غنی از کربن در آن فراوانند.

  فوبوس، قمر مريخ. گرانش فوبوس كمتر از یك هزارم گرانش زمین است. این گرانش آن‌قدر قوی نیست كه بتواند شكل كروی به قمر بدهد. به همین دلیل فوبوس دوكی شكل است

تصاویری که به وسیله‌ی «دوربین با توان تفکیک بالا»(HiRiSE)  تهیه شده می‌تواند اطلاعاتی درباره منشا و تکامل فوبوس در اختیار دانشمندان قرار دهد.

دوربین مذکور که بر روی مدارگرد اکتشافی مریخ نصب است، قادر به تهیه تصویر در کانال‌های آبی، سبز، قرمز و رنگ‌های نزدیک به فروسرخ است. مدارگرد اکتشافی با سرعت 12480 کیلومتر بر ساعت در فاصله 250 تا 316 کیلومتری از سطح مریخ به گرد آن می‌چرخد.

ادامه نوشته

شواهدی مبنی بر وجود اقیانوس در گذشته مریخ

شواهدی مبنی بر وجود اقیانوس در گذشته مریخ
 
جديدترين تحقيقات نشان مي دهد که تغییرات ارتفاع خطوط ساحلی مریخ در اثر جابه‌جایی محور چرخش مریخ است. به این صورت که احتمالا این قطب ها بین 2 تا 3 میلیارد سال پیش حدود 3000 کیلومتر روی سطح این سیاره جابه‌جا شده اند. این جابه‌جایی قطب ها موجب شده است که خطوط ساحلی ارتفاعی متغییر داشته باشند.
امین اشرفی-سایت نجومسیاره ی مریخ

حتی اگر از زمین به مریخ نگاه کنید دشتی که قطب شمال آن را احاطه کرده است همانند ناحیه ای انباشته از رسوبات ته نشین شده در بستر یک اقیانوس است. در دهه ی 1980 تصاویر فضاپیمای وایکینگ چیزی شبیه دو خط ساحلی بسیار قدیمی را در نزدیکی قطب شمال مریخ نشان داد که طول آن ها چند هزار کیلومتربود و عوارضی مشابه با عوارض نواحی ساحلی زمین داشتند.

ادامه نوشته

شاتل آتلانتیس

پس از سه بار تعويق ، پرواز شاتل «آتلانتيس» به سال آينده ميلادی موکول شد
 
 
شاتل فضايي «آتلانتيس» براي پرتاب به ايستگاه فضايي بين‌المللي بايد تا دوم ژانويه سال آينده ميلادي منتظر بماند. اين تصميم زماني اتخاذ شد كه مهندسان ناسا دريافتند يكي از حسگرهاي روي مخزن سوخت هيدروژن شاتل در آزمايش‌هاي صبح روز پرتاب عمل نكرده و نقص فني دارد.  شاتل آتلانتيس قرار بود نيمه شب يکشنبه 18 آذر به فضا پرتاب شود.اولين زمان تعيين شده براي پرتاب شاتل روز پنجشنبه 15 آذرماه بود اما تنها چند ساعت قبل از لحظه پرتاب، دو حسگر از چهار حسگر سطح سوخت اصلي روي مخزن خارجي شاتل به درستي عمل نكردند.ناسا براي اين كه به مهندسان فرصت بيشتري براي حل اين مشكل بدهد برنامه پرتاب را ابتدا تا جمعه، بعد تا شنبه و سپس تا يكشنبه به تعويق انداخت. 
در صورتی که ماموريت آتلانتيس با نام اس تی اس-122 انجام می گرفت، چهارمين پرواز ناسا در سال ۲۰۰۷ بود كه بيشترين تعداد پرواز در يك سال بشمار مي‌آيد. اين تعداد ماموريت از زماني كه ناسا، پروازهاي مدارپيمايي خود را پس از فاجعه فضاپيماي كلمبيا در سال۲۰۰۳ از سر گرفت، بيشترين تعداد است.سه خدمه اين ماموريت علاوه بر انجام سه راه‌پيمايي فضايي در ۱۵روز، با استفاده از دست هاي روباتيك، فعاليت‌هاي ماهرانه‌اي را به منظور آماده سازي ايستگاه کلمبوس اروپا و مدول ارتباطي جديد آن موسوم به "هارموني" براي آزمايشگاه سازمان فضايي اروپا انجام مي‌دهند.
 
 

منبع:http://www.isa.ir