انتشار انرژی از یک کوتوله سفید

 

ایسنا؛ دانشمندان امریکایی و ژاپنی از مشاهده میزان بالای انرژی حاصل از یک ستاره کوتوله سفید شگفت زده شدند. این دانشمندان از مشاهده یک ستاره کوتوله سفید موسوم به AE Aquarii خبر دادند که پالس هایی از پرتوهای ایکس با انرژی بالا را به هنگام چرخش به دور محور خود متصاعد می کنند. ناسا اعلام کرد که این یافته ایده های قبلی دانشمندان، مبنی بر اینکه کوتوله های سفید لاشه های ستاره یی بی حرکتی هستند که به آرامی سرد شده و از بین می روند را به چالش کشیده است. این کشف جدید توسط «سوزاکو» (آژانس اکتشاف هوافضای مشترک ژاپن و رصدخانه پرتو ایکس ناسا) صورت گرفته است. ناسا اعلام کرد اخترشناسان تصور می کنند که میدان های مغناطیسی قدرتمندی ذرات باردار را در خود نگه می دارند و سپس آنها را با سرعتی نزدیک به سرعت نور به خارج پرتاب می کنند. وقتی این ذرات با میدان مغناطیسی تعامل پیدا کنند از خود پرتوهای ایکس منتشر می کنند.

منبع :روزنامه اعتماد

 

اگر در سیاهچاله بیفتیم چه اتفاقی برای ما می افتد؟

فرض کنید سوار بر فضا پیمای خود به طرف سیاهچاله ای که میلیون برابر خورشید جرم دارد و در مرکز کهکشان ما قرار دارد ،حرکت می کنید .(واقعا جای بحث دارد که آیا در مرکز کهکشان ما سیاهچاله وجود داشته باشد،فرض کنید چنین چیزی باشد.) در فاصله بسیار دوری از سیاهچاله موشک خود را خاموش کنید.چه اتفاقی می افتد؟ اوایل شما هیچ نیروی گرانشی احساس نمی کنید،ز یرا در حال سقوط آزاد هستید.همه اعضای بدن شما و فضا پیما به طور یکسانی کشیده می شوند. به خاطر همین احساس بی وزنی می کنید. (این واقعا همان چیزی است که برای فضا نوردان در مدار زمین اتفاق می افتد.حتی اگر نیروی گرانش فضا نورد را به طرف زمین بکشد،هیچ نیروی گرانشی احساس نمی کند.زیرا همه چیز به طور یکسانی کشیده می شود).همچنان که به مرکز سیاهچاله نزدیک می شوید احساس نیروی گرانش کشندی می کنید.فرض کنید که پا های شما نسبت به سرتان به مرکز سیاهچاله نزدیکتر باشند.با نزدیک شدن شما به مرکز سیاهچاله نیروی گرانش بیشتر وبیشتر می شود ،بنا براین پاهایتان نسبت به سرتان تحت تا ثیر نیروی گرانش بیشتری قرار می گیرند،بنابراین احساس کشیدگی می کنید.(این همان نیروی کشندی است و شبیه همان نیرویی است که باعث جزر و مد روی کره زمین می شود).همچنان که به مرکز نزدیک و نزدیکتر می شوید این نیرو قوی و قوی تر می شود،و سر انجام باعث پاره شدن بدن شما می شود.برای سیاهچاله های بزرگی مانند این سیاهچاله ای که در آن افتاده اید ،نیروی کشندی تا حدود ششصد هزار کیلومتر (km600000)دورتر از مرکز آن قابل توجه نیست. اگر در سیاهچاله کوچکتری می افتادید ،مثلا سیاهچاله ای که جرم آن در حدود جرم خورشید است ،در شش هزارکیلومتری(km6000) مرکز سیاهچاله ،نیروی جزر ومدی شما را تحت تاثیر قرار می دهد،وخیلی قبل از آنکه از افق سیاهچاله عبور کنید،بدن شما را پاره می کند.(به خاطر همین سیاهچاله بزرگی را فرض کردیم ،چون می خواستیم حد اقل تا زمانی که به داخل سیاهچاله وارد شوید زنده بمانید). شما در زمان سقوط چه چیزی را مشاهده می کنید؟با کمال تعجب چیز خاصی نمی بینید.تصویر اشیای دور ممکن است به دلایل ناشناسی کج شوند،چون گرانش سیاهچاله نور را به طرف خود می کشد؛ این درون سیاهچاله اتفاق می افتد.هنگامی که شما از پیرامون سیاهچاله عبور می کنید تصویر اشیاء خارجی را می بینید،زیرا نور اشیاءخارجی هنوز به شما می رسد.هیچ کس از بیرون نمی تواند شما را ببیند،زیرا نور پراکنده از شما نمی تواند از گرانش سیاهچاله بگریزد. این سفر شما چقدر طول می کشد؟ بستگی دارد که از کجا (چقدر دورتر)شروع کرده باشید. فرض کنید در حال سکون از جایی شروع کنید که ده برابر شعاع سیاهچاله باشد.پس برای سیاهچاله ای که میلیون برابر خورشید جرم دارد ،حدود هشت دقیقه طول می کشد تا به آنجا برسید.بعد از آنکه این فاصله را پیمودید،فقط هفت ثانیه طول می کشد که شما با نقطه تکین برخورد کنید.این زمان بستگی به اندازه سیاهچاله دارد .بنا بر این اگر در سیاهچاله کوچکتری بیفتید زمان مرگ شما زود تر فرا می رسد.بعد از آنکه از افق سیاهچاله عبور کردید در هفت ثانیه باقیمانده ممکن است وحشت کنیدو نا امیدانه تمام تلاش خود را بکنید و موشک خود را روشن کنید تا از این نقطه تکین دور شوید.متا سفانه،بی فایده است چون نقطه تکین جلوی شما قرار دارد و هیچ راهی برای دور شدن از آن وجود ندارد.در حقیقت به سختی می توانید موشکتان را روشن کنید و به زودی با نقطه تکین برخورد می کنید.تجربه خوبی است به شرطی که برگردید و از ادامه مسافرت لذت ببرید.

http://www.siahchaleh.blogfa.com/

پيدايش جهان:

یک انفجار بزرگ

سحابی اوریون (Orion)
منظومه شمسی نیز روزگاری توده ای از گاز و غبار بوده است

تئوری Big Bang سعی دارد پیدایش جهان هستی را توضیح دهد، طبق این نظریه جهان هستی میان 10 تا 20 بیلیون (میلیون میلیون) سال پیش بر اثر انفجار بزرگی تشکیل شده است و باعث شده تا اجرام بزرگ آسمانی به اطراف پخش شوند.

در سال 1927 یک کشیش بلژیکی بنام جرج لماتر (Georges Lemaître) اولین کسی بود که بیان کرد جهان هستی بر اثر یک انفجار بزرگ شکل گرفته است، نظریه او بر اساس یافته های ستاره شناسانی بود که مسئله تغییر (شیفت) طیف نور ستارگان دور دست را ارائه کرده بودند. سالها بعد ادوین هابل (Edwin Hubble) به شواهدی دست پیدا کرد که نظریه لماتر را تایید می کرد. او در یافت که کهکشان های دور از کهکشان ما با سرعتی که متناسب با فاصله آنها با راه شیری هست در حال دور شدن از ما می باشند.

تئوری انفجار بزرگ در ابتدا برای توجیه علت دور شدن کهکشان ها از یکدیگر ارائه شد اما در سال 1964 ، دو دانشمند بنامهای آرنو پنزیاس (Arno Penzias) و روبرت ویلسون (Robert Wilson) توانستند تشعشعاتی را ثبت کنند که از نظر آنها ادامه تشعشعات یک انفجار بزرگ اولیه بوده است که هنوز در حال انتشار می باشند. کشف این دو دانشمند بقدری مهم بود که بعدها جایزه نوبل را بخود اختصاص داد.

اگرچه امروزه اغلب دانشمندان تئوری انفجار بزرگ را قبول دارند اما به احتمال زیاد هرگز نخواهند توانست آنرا به اثبات برسانند و همواره سئوالهای بی پاسخی پیش روی دانشمندان باقی خواهد ماند.

لازم به ذکر است که به عقیده اخترشناسان منظومه شمسی حدود 4.5 بیلیون سال پیش در اثر تخریب یک توده بزرگ از گاز و غبار که مواد اولیه تشکیل ستارگان و سیارات هستند بوجود آمده است. این تخریب ممکن است به دلیل برخورد این توده با توده دیگر و یا بر اسر تشعشعات موجی انفجار یک ستاره دیگر بوقوع پیوسته باشد. پس از آن، با گذشت حدود 100 هزار سال یکی از سحابی های بوجود آمده بر اثر این واقعه منسجم شده و در مرکز آن جرمی بنام خورشید شکل گرفته و بتدریج منظومه شمسی تشکیل شده است.

 

برخوردي با مريخ در پيش است

طبق محاسبات دانشمندان، ممکن است سيارکي نسبتا بزرگ در روز ۱۰ بهمن با سياره‌ي مريخ برخورد کند و ما بتوانيم براي نخستين بار شاهد برخورد يک سيارک با يک سياره‌ي سنگي باشيم. به روز شده در ۹ دي ۱۳۸۶

بابک سلطاني

ه ۴ دی ۱۳۸۶

 

به روز رساني: محاسبات جديد دانشمندان احتمال اين برخورد را به ۱ در ۲۵ رساند. در اين صورت احتمال برخورد بيش‌تر از مقدار محاسبه شده‌ي قبلي است. بايد منتظر ماند و ديد که چه اتفاقي مي‌افتد. با کم‌تر شدن احتمال برخورد مي‌توان با هيجان بيش‌تري منتظر اين واقعه بود.

 

.........................................................................................................................................................................................

«۲۰۰۷ WD۵» نام سیارکی جدید است که در محدوده‌ی داخلی منظومه‌ي شمسي پیدا شده است. این سیارک در طرح جستجوی ناسا برای سیارک‌هایی کشف شده که احتمال برخورد به زمین داشته باشند. ولی خطری از جانب این سیارک برای ساکنین زمین وجود ندارد. در عوض طبق محاسبات احتمال برخورد این سیارک با مریخ ۱ به ۷۵ است.

 

منبع:مجله نجوم

برای نخستین بار، یک بانوی ایرانی عازم جنوبگان شد

آیرین شیوایی، همکار تحریریه ماهنامه نجوم و برنامه تلویزیونی آسمان شب، به جنوبگان سفر کرد.

سرويس خبري نجوم

۶ دي ۱۳۸۶

آیرین شیوایی، همکار تحریریه ماهنامه نجوم و برنامه تلویزیونی آسمان شب، به جنوبگان سفر کرد.
انوشه انصاری، نخستین مسافر ایرانی فضا، حامی مالی آیرین شیوایی برای حضور در برنامه دانشجویان بر روی یخ (Students On Ice) شد تا به همراه دانش آموزان و دانشجویان سراسر جهان بتواند در این برنامه دو هفته ای شرکت کند. انتخاب وی از میان دانش آموزان و دانشجویان ایرانی که برای مصاحبه با کارشناسان انتخاب شده بودند، صورت گرفت. 

بدین ترتیب، ساعت ۲:۲۰ بامداد دوشنبه ۳ دی ۱۳۸۶، آیرین شیوایی تهران را به مقصد پاریس ترک کرد تا پس از پیوستن به گروهی دیگر به آرژانتین سفر کند. وی سه شنبه به بوینس آیرس پاییتخت آرژانتین رسید و بنابر آخرین اطلاعات هم اکنون در شهر اوشوآیا، جنوبی ترین شهر جهان، به همراه گروه دانش آموزی – دانشجویی (Students On Ice) آماده عزیمت به قاره جنوبگان است.

برنامه دانشجویان بر روی یخ(SOI)، برنامه ای آموزشی برای شناخت شمالگان و جنوبگان، به همراه آشنایی با بررسی علمی – پژوهشی منطقه به مانند بررسی تاثیرات گرمایش زمین است. در سفر امسال اين گروه به جنوبگان ۶۴ دانش آموز و دانشجو به همراه ۲۵ دانشمند، کارشناس و راهنما از سراسر جهان شرکت کرده اند.

آیرین شیوایی فردا عازم جنوبگان می شود و بدین ترتیب نخستین بانوی ایرانی خواهد بود که پا بر جنوبگان گذاشته است. پیش از این چهار ایرانی به جنوبگان سفر کرده بودند که در آخرین سفر بابک امین تفرشی، روزنامه نگار علمی و سردبیر سابق ماهنامه نجوم، به همراه حمید جدیری خداشناس، منجم آماتور، برای رصد خورشید گرفتگی عازم این قاره شده بودند. برای کسب اطلاعات بیشتر از این دو مسافر سایه کسوف می توانید به شماره ۱۴۰/۱۳۹ ماهنامه نجوم مراجعه کنید.

جنوبگان، سردترین، خشکترین، مرتفع ترین، و بکرترین قاره جهان است که بیش از نود درصد آب شیرین جهان به صورت یخ در این قاره جمع شده است و نقش حیاتی در اقلیم زمین دارد. به جنوبی ترین نقطه این قاره (عرض ۹۰- ) قطب جنوب گفته می شود، سفر این گروه به حاشیه های دیدنی و غنی از حیات وحش جنوبگان است.