تازه هایی درباره سیاهچاله

 تازه‌هايي در باره سياه چاله‌ها :

دانشمندان ناسا با همكاري جمعي از همكاران بين المللي خود و با كمك ماهواره ژاپني "سوزاكو" به مشاهدات شگفت انگيز و جديدي از سياه چاله‌ها دست يافته‌اند . جزئيات عجيبي از فضا و زمان منحني وار كه پيش از اين با اين دقت مشاهده نشده بود .

 مشاهدات عبارت بودند  از اندازه گيري سرعت چرخ سياه چاله‌ها  و نيز  اندازه گيري زاويه  ريزش مواد به داخل آن . اين مشاهدات بر پايه  عكس‌العمل نور در هنگام نزديكي به يك سياه چاله و رسيدن به مرزي كه به آن "مرز آهني K " گفته مي شود  صورت گرفته است . وجود اين نوار مرزي كه تا كنون بعلت فقدان شواهد كافي مورد ترديد قرار داشت اكنون با قاطعيت ثابت شده است و بعنوان يك معيار قابل قبول از جاذبه خرد كننده  سياه چاله‌ها مورد قبول قرار گرفته است . ماهواره سوزاكو مجهز به جستجو گر اشعه ايكس و طيف نگار اشعه ايكس است . 

ادامه نوشته

GWC ( متمركز كننده امواج گرانشي ) سلاحي مخوف در اختيار ي

با دقت به عكس زير توجه نماييد !

 

 همانطور كه در عكس فوق مشخص است يك گاو هلشتاين توسط يك بشقاب پرنده از روي زمين برداشته شده و در هوا معلق و دچار حالت بي‌وزني شده است . اين صحنه توسط يك عكاس شكار شده است . گزارشهاي بسياري ارايه شده مبني بر اينكه بشقاب پرنده‌ها ميتوانند هواپيماها و هليكوپترها را در آسمان و ماهواره‌ها را در فضا بربايند و با خود به مكاني نامعلوم ببرند ، اين گزارشات حتي براي سرقت اتومبيل‌ها ، تانكها ، كشتي‌ها و حتي زيردريايي‌ها توسط بشقاب پرنده‌ها ارايه شده است . به اين اشيا ناشناخته شبيه بشقاب پرنده‌ها كه در زير آب مشاهده شده‌اند USO گفته ميشود . ليست بسيار بالا بلندي از اين مسروقه‌ها و مفقود شده‌ها در دست است ، همچنين سرنشينان آنها كه  

 

ادامه نوشته

واكنش هسته‌اي از نوع چهارم ! يعني ادغام نوترون‌ها و پايان هستي ( انقلاب دوم ستارگان نوتروني )

 اولين واكنش شناخته شده توسط بشر همجوشي ستارگان بود ، دومين آن شكافت هسته‌ها و سومين آن واكنش ذره با پاد ذره يا همان ماده با پاد ماده است .اما واكنش هسته‌اي از نوع چهارم در راه است ! يعني ادغام دو نوترون و تبديل آن دو به ماده‌ تاريك و گسترش تك موج گرانشي كه هستي را ويران خواهد كرد .

 

 

 

 

 

 

ادامه نوشته

زندگی یک ستاره

● ستاره بعد از تولد
بعد از آنکه ستاره شکل می‌گیرد (تولد ستاره)، بلافاصله حیاتی پایدار بدست می‌آورد. در همین زمان واکنشهای هسته‌ای در داخلی‌ترین هسته ستاره ، هیدروژن را به هلیوم تبدیل می‌کند و انرژی آزاد می‌گردد. سرانجام همه هیدروژن درون آن به مصرف می‌رسد. بعد از این ، تغییراتی در لایه‌های درونی ستاره آغاز می‌شود. در حالی که واکنشهای جدیدی از هلیوم شروع می‌شوند، لایه‌های بیرونی باد می‌کنند تا ستاره را به اندازه غول برسانند.
در اثر تغییرات زیاد ، ستاره به مرحله متغیر بودن می‌رسد. در نهایت هیچ منبع ممکن برای آزادسازی انرژی باقی نمی‌ماند. ستارگان کوچکتر در اثر انقباض به کوتوله‌های سفید تبدیل می‌شوند. ستارگان سنگین‌تر به‌صورت ابرنواختر منفجر می‌شوند. ماده بیرون ریخته از یک ابرنواختر ، بخشی از گاز بین ستاره‌ای را تشکیل می‌دهد که زادگاه ستارگان جدید است.

● سحابی سیاره‌ای
ستارگان در یکی از آخرین مراحل زندگی خود ، قبل از آن که به کوتوله سفید تبدیل شوند، منظره بسیار زیبایی در آسمان بوجود می‌آورند. این مرحله سبب پیدایش سحابی‌های سیاره‌ای می‌شود. یک سحابی سیاره‌ای هنگامی تشکیل می‌شود که ستاره مرکزی آن ، لایه‌ای به بیرون پرتاب کند. لایه گاز همانند حلقه‌ای از دود منبسط می‌شود.
● تأثیر نیروی گرانش بر زندگی ستارگان
سراسر زندگی ستاره به یک میدان نبرد شبیه است. نیروی گرانش سعی دارد که ستاره را منقبض کند، ولی با مقاومت فشار رو به بیرون ستاره مواجه می‌گردد. سرانجام ستاره تحلیل می‌رود و گرانش ، کنترل را بدست می‌گیرد. در این حالت ستاره شکل کاملا متفاوت با ستاره‌ای معمولی و سالم به خود می‌گیرد.
● مراحل مختلف زندگی ستاره
▪ تشکیل کوتوله سفید

نیروی گرانش یک نیروی جاذبه است، لذا ذرات ماده در اثر این نیرو به هم نزدیکتر می‌شوند. همچنین چون نیروی گرانش با جرم ذرات نسبت مستقیم دارد و نیز چون جرم ستاره فوق‌العاده زیاد است، لذا جاذبه گرانشی درون آن بسیار شدید خواهد بود. به عنوان مثال در اعماق خورشید فشار در فاصله یک دهمی سطح تا هسته ، تقریبا یک میلیون بار بیشتر از فشار جو در سطح زمین است. در این فاصله فشار تا هزار میلیون بار بیشتر از فشار جو زمین صعود می‌کند. این فشار با مقاومت گازهای داغ درون خورشید مواجه می‌شود. این گاز توسط کوره هسته‌ای گرم نگه داشته می‌شود.
هنگامی که آتش هسته‌ای رو به کاهش می‌گذارد، گاز داغ درون ستاره سرد می‌شود. بنابراین نیروی گرانش غالب می‌شود. آنچه در این مرحله روی می‌دهد، به جرم ستاره بستگی دارد. ستاره‌ای رو به مرگ مانند خورشید ، درهم فرو می‌ریزد تا به اندازه زمین برسد. در این روند هیچ انفجار واقعی و قابل توجه رخ نمی‌دهد. ستاره فقط به توده‌ای از خاکستر رادیواکتیو تنزل پیدا می‌کند و به آرامی سوسو می‌زند. در این حالت ستاره به یک کوتوله سفید تبدیل می‌شود. یک فنجان از ماده آن یک صد تن وزن دارد.
▪ تشکیل ستاره نوترونی
اگر جرم ستاره‌ای بیشتر از خورشید باشد، فشار فرو ریزش مرحله کوتوله سفید را نیز پشت سر می‌گذارد و متوقف نمی‌شود. فرایند فرو ریزش تا جایی که قطر ستاره به حدود ده کیلومتر برسد، ادامه پیدا می‌کند. در این نقطه ، ستاره گلوله‌ای چگال از ذرات هسته‌ای است که آن را ستاره نوترونی می‌نامند. یک فنجان از ماده آن ، یک میلیون میلیون تن وزن دارد.
▪ تشکیل تپ اختر
برخی از ستارگان نوترونی به سرعت می‌چرخند و در هر بار چرخش ، تابشهایی در محدوده امواج رادیویی گسیل می‌کنند. اینگونه ستارگان نوترونی ، تپ اختر نامیده می‌شوند.
▪ تشکیل ابرنواختر
یک ستاره نوترونی بدون وقوع یک انفجار شدید اولیه شکل نمی‌گیرد. ستاره رو به مرگ ، ممکن است در چند ثانیه آخر حیات خود ، به صورت یک ابرنواختر شعله‌ور شود. درخشش آن چند روز از تمام کهکشانها پیشی می‌گیرد. از بخش مرکزی ابرنواختر ، یک ستاره نوترونی تشکیل می‌شود.
▪ تشکیل سیاهچاله‌ها
یک ستاره رو به مرگ ، مثلا با جرمی ۱۰ برابر جرم خورشید چنان زیر بار گرانش تولید شده قرار می‌گیرد که هیچ نیرویی نمی‌تواند در برابر فرو ریزش آن مقاومت کند. وقتی که چنین ستاره‌ای منقبض می‌شود و به اندازه‌ای در حدود دو کیلومتر می‌رسد، گرانش به حدی زیاد می‌شود که سرعت گریز از سطح آن به بیشتر از سرعت نور می‌رسد.
از موشک گرفته تا ذرات نور و علائم رادیویی ، هیچ یک نمی‌توانند از سطح آن بگریزند. این گرانش به قدری نیرومند است که همه چیز را به طرف خود می‌کشد. ما فقط می‌دانیم که در این حالت ، ستاره به یک سیاهچاله تبدیل می‌شود. سیاهچاله‌ها را نمی‌توان دید، چون نور نمی‌تواند از سطح آن بگریزد
.

منبع: خبرگزاری آفتاب

سریع السیر زهره در جستجوی گازهایی در زیر ابرهای سیاره

اخیرا مدارگرد سریع السیر زهره، متعلق به آژانس فضایی اروپا، با پشت سر گذاشتن ابرهای قطور اطراف سیاره زهره، موفق به تهیه دقیق‌ترین و گسترده‌ترین نقشه از بخار آب و سایر گازها در طبقات پایینی جو زهره شده است.

مولکول‌هاي جو زهرهSpace shuttle Endeavour

زهره به عنوان یک سیاره، نور مرئی چندان قابل توجهی را از خود تابش نمی‌کند. اما به علت دمای سوزاننده در زیر لایه‌ای قطور از ابرهایش که در ارتفاع ۳۵ کیلومتری به ۲۰۰ و بر روی سطح آن به بیش از ۴۵۰ درجه سانتی گراد می‌رسد، شاهد مقدار بسیار زیادی از تابش مادون قرمز از اين لایه‌ها هستیم.

این تابش در طول موج‌های خاص و یا در دریچه‌ی مادون قرمز، می‌تواند از میان ابرهای قطور عبور کرده و حامل اطلاعاتی از لایه‌های پایینی باشد. شدت این تابش و چگونگی افت و خيز آن در طول موج‌های مشخص، می‌تواند اطلاعات بسیاری را در مورد ترکیبات ساختار جو سیاره به ما بدهد.

مدارگرد سریع السیر زهره به لطف قابلیت منحصر بفرد طیف سنج VIRTIS که به منظور استفاده از این پنجره‌ی طیفی بر روی آن نصب شده، توانسته است تا براي اولين بار و پس از چندین گردش مداری، نقشه‌ای از جو سیاره را همراه با قسمت های پایین جو آن به تصوير بكشد.

دي‌اكسيدكربن (CO۲) اصلي‌ترين ماده در جو زهره است، اما طيف‌سنج VIRTIS با نگاه دقيقش به عمق جو سياره متوجه اثري از مونو كسيد كربن(CO) شده‌ است كه يك كشف عجيب و غيرمعمول به‌حساب مي‌آيد. علاوه‌بر اين، دانشمندان پس از مشاهدات بيشتري كه با تفكيك‌پذيري و وضوح بالاتر انجام دادند، متوجه سولفيد كربونيل و بخار آب شدند. از اويل دهه ۱۹۸۰، وجود چنين مولكول‌هايي بر روي مريخ شناخته شده ‌بود، اما تا پيش از سریع السیر زهره مقدار اين مولكول‌ها هرگز اينچنين دقيق و گسترده اندازه‌گيري و نقشه‌برداري نشده بود.

ادامه نوشته

سامانه‌ي فضايي ايران

رونمايي از نخستين سامانه‌ي فضايي ايران

به گزارش خبرگزاري ايرنا، راکت «کاوشگر ۱» با موفقیت به فضا پرتاب شد. راکت کاوشی از جمله مقدمات اولیه پرتاب ماهواره به فضا است و وظیفه‌ی شناسایی محیط پروازی ماهواره‌ ها را پیش از ارسال آنها بر عهده دارد.

دکتر محمود احمدی نژاد در هنگام صدور فرمان پرتاب برای این کاوشگر گفت: انشاءا... این گام بلندی در جهت خدمت به بشریت و تعالی مادی و معنوی ایران عزیز باشد.

پرتاب این موشک اولین گام در پرتاب ماهواره به فضا است.      منبع: مجله نجوم